"ვდგავარ ახალ გელენდვაგენთან, ზუსტად ამ დროს თავის ახალ შეყვარებულთან ერთად მოდიოდა გოგონა, რომელმაც რამდენიმე თვის წინ მიმატოვა..."
"ვდგავარ  ახალ  გელენდვაგენთან,  ზუსტად  ამ  დროს  თავის  ახალ  შეყვარებულთან  ერთად  მოდიოდა  გოგონა,  რომელმაც  რამდენიმე  თვის  წინ  მიმატოვა..."
დღეს  მე  მქონდა  ყველაზე  საუკეთესო  დღე  ცხოვრებაში.
ვდგავარ  გაჩერებაზე  და  ველოდები  ავტობუსს, მოდის  გელენდვაგენი,  რომელშიც  ზის  კაცი  სოლიდური  კოსტიუმით  და  მეკითხება  თუ  საით  უნდა  წავიდეს  რომ  ამა  და  ამ  სახლთან  მივიდეს.  ეს  სახლი  ზუსტად  ჩემი ს ახლის  წინ  გახლდათ  და  ვუთხარი 
რომ  მასთან  ერთად  წავიდოდი  და  ვაჩვენებდი,  მივიყვანე  ზუსტად  ამ  ბინის  წინ  გადმოვედი  და  ვხედავ  ცემი  ყოფილი  შეყვარებლი,  რომელმაც  რამდენიმე  თვის  წინ  მიმატოვა სეირნობს  თავის  ახალ  შეყვარებულთან  ერთად.  ერთი  რამ  მინდოდა  ამ  მომენტში,  დავენახე  როგორც  ყველაზე  სერიოზული  და  ყველაზე  მდიდარი ადამიანი  მსოფლიოში.

მან  გვერდით  ჩამიარა და  გამომეუცნაურა,  "რას  შვები  როგორ  ხარ?",  უცნობმი  კაცი,  რომელიც  გელენდვაგენზე  იჯდა  მაშინვე  მიხვდა  თუ  რაშიც  იყო  საქმე,  ალბათ  ჩემს ს ახეზე ა მოიკითხა  ეს  ყველაფერი  და  მეუბნება "შეფ,  აქ  დაგელოდოთ  თუ  თქვენ  თვითონ  მიხედავთ  საქმეს?"
... და  გასაღები  გამომიწოდა...

ამ  მომენტში  მე  ძალიან  შემრცხვა...  მარი  აცრემლებული  გაიქცა  უკან  კი  თავისი  ახალი  შეყვარებული  გაეკიდა,  მე  კი  ვდგავარ,  შოკირებული,  გელენდვაგენს  მძღოლი  კი  ისტერიკულად  იცინის,  მისი ს ახე  უნდა  გენახათ  ამ  დროს....
FaceBook Twitter Google
ელფოსტაბეჭდვა
loading...
მსგავსი სიახლეები
loading...
06-02-2018
"მაგრამ ისიც ხომ იცი შენ ძალიან კარგად, ხომ დარწმუნებული ხარ გულის სიღრმეში, რომ მე არა ვარ ცუდი ადამიანი. მაშ, მაპატიე ამ ცოდნისთვის ჩემი ცუდი საქციელი, მაპატიე ყველაფერი ის, რისი პატიებაც არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება. რომ ყველა მაქებდეს, შენც მაქებდე და სინამდვილეში კი გრძნობდე, რომ არა ვარ ამ ქების ღირსი, ჯობია – დამეთანხმე – გაგინებდნენ და არ იყო ამ გინების ღირსი, თუნდაც აკეთებდე ცუდს და არ იყო სინამდვილეში ცუდი, ვიდრე გაქებდნენ და ტყუილა, აკეთებდე კარგს და იყო ცუდი კაცი, თვალთმაქცი.

გეფიცები, დედა, დედას გეფიცები, რომ მე ალბათ ღმერთის სამსჯავროს წინაც არ გავიმართლებდი ასე მხურვალედ თავს; თვითონ იცი, რომ როცა ჩემზე ცუდს ამბობენ, მე სიტყვით მხოლოდ ვუორკეცებ ხოლმე მთქმელს თავის აზრს, რადგან ზიზღს იწვევს ჩემში ყოველგვარი თავის მართლება;

და მე თუ თავს ვიმართლებ, პატიებას ვთხოვ საკუთარ დედას, მხოლოდ იმიტომ, რომ უზომოდ მიყვარს ის; თუ სიყვარულის დათვლა შეიძლება, ასე დავითვლი: იმაზე ათასჯერ ძალიან მიყვარს, რამდენი უსიამოვნებაც მიმიყენებია მისთვის.

კარგად იყავი, ჩემო დედა.

გწამდეს ჩემი.

როგორმე მოუარე ნერვებს ასეთ პირობებში.

თუმცა ძალიან ძნელია თვითეული კალმის მოსმა ჩემთვის ამ სიყალბისა და თვალთმაქცების ხელში, მაგრამ შედეგი ორმაგად ძვირფასი იქნება და ყველაზე პირველმა მინდა, რომ შენ გაიგო ეს. მთელი ღამე ვერ დავიძინე და დილით საშინელი თავის ტკივილით ავდექი, როცა მამასგან შენი ავად გახდომის ამბავი გავიგე.’’

გურამი წერილის დაწერიდან 4 დღეში დაიღუპა.
შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე
მთვლელები