"ესკალატორზე მაღლა მიმავალ მწვანექურთუკიან ქალბატონს და მის გვერდით მდგარ მაღალ ბიჭს დააკვირდით!..."
"ესკალატორზე მაღლა მიმავალ მწვანექურთუკიან ქალბატონს და მის გვერდით მდგარ მაღალ ბიჭს დააკვირდით!..."
ჟურნალისტი ეთერ ერაძე თბილისის მეტროში მომხდარ ერთ პატარა ამბავზე წერს:

"ვიცი, რომ ფოტოშედევრს ვერ გთავაზობთ, მაგრამ მეტი ვერ გადავიღე - მეტრომ არ მომცა ამის საშუალება. მაგრამ თუ ნერვები გეყოფათ, ესკალატორზე მაღლა მიმავალ მწვანექურთუკიან ქალბატონს და მის გვერდით მდგარ მაღალ ბიჭს დააკვირდით! საქმე ის არის, რომ ამ დილით ამ მწვანექურთუკიანმა ქალბატონმა ზუსტად ჩემს ფეხებთნ ჩაიჩოქა საბურთალოს ხაზზე.
მარტომ ვერ ავაყენე, ყინულივით ცივი და გადაფითრებული იყო, მთელი სხეული უცახცახებდა. ამ დროს ხალხიც მოგროვდა, ამ მაღალმა ბიჭმა ქალბატონი ლამის ხელში აყვანილი მიიყვანა კიბეებთან, პულსი
გაუსინჯა და გარშემოხვეულ ხალხს მიმართა: - საშიში არაფერია, პულსი ნორმალურია, სასწრაფოს გამოძახება საჭირო არ არისო.
...
მერე ქალბატონს რაღაცები ჩაეკითხა. მან: - მეუღლეს13 იანვარს ინსულტი მოუვიდა, იმ დღიდან არც ერთი ღამე არ მძინებია; წუხელაც გავათენე, ახლა კი სამსახურში მივდივარო.
ბიჭმა: - ალბათ მშიერიც იქნებითო, და მის პასუხს არც კი დაუცადა, ისე წამოაყენა: - აუცილებლად რამდენიმე წუთით უნდა გამომყვეთ გარეთ, შიმშილს უნდა მივხედოთო!

ამასობაში იქვე მდგარმა პოლიციელებმა ჰკითხეს, - ძმაო, ექიმი ხარო?

იმან კიდევ, - ჯერ ისევ სტუდენტიო, და ქალბატონი ლამის კვლავ ხელით აიყვანა ესკალატორზე; ამ უკანასკნელსაც სხვა გზა არ ჰქონდა, უსიტყვოდ ემორჩილებოდა.

ეს ფოტო მათ ზურგსუკან გადავიღე, - ცხადია, გადაღებაზე უარს მეტყოდნენ, რის გამოც ახლაც ბოდიშს ვიხდი; მაგრამ არც სხვანაირად შემეძლო, - ამ სასწაულად ლამაზი ბიჭისთვის (სხვათა შორის, - გარეგნულადაც!) მადლობა აუცილებლად უნდა მეთქვა. და განა მარტო ერთი ადამიანის მიშველებისთვის, ზოგადად, მომავლის იმედის ჩუქებისთვისაც!
...არაფერიც - ყველაფერი კარგად გვექნება!"

FaceBook Twitter Google
ელფოსტაბეჭდვა
loading...
მსგავსი სიახლეები
loading...
06-02-2018
"მაგრამ ისიც ხომ იცი შენ ძალიან კარგად, ხომ დარწმუნებული ხარ გულის სიღრმეში, რომ მე არა ვარ ცუდი ადამიანი. მაშ, მაპატიე ამ ცოდნისთვის ჩემი ცუდი საქციელი, მაპატიე ყველაფერი ის, რისი პატიებაც არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება. რომ ყველა მაქებდეს, შენც მაქებდე და სინამდვილეში კი გრძნობდე, რომ არა ვარ ამ ქების ღირსი, ჯობია – დამეთანხმე – გაგინებდნენ და არ იყო ამ გინების ღირსი, თუნდაც აკეთებდე ცუდს და არ იყო სინამდვილეში ცუდი, ვიდრე გაქებდნენ და ტყუილა, აკეთებდე კარგს და იყო ცუდი კაცი, თვალთმაქცი.

გეფიცები, დედა, დედას გეფიცები, რომ მე ალბათ ღმერთის სამსჯავროს წინაც არ გავიმართლებდი ასე მხურვალედ თავს; თვითონ იცი, რომ როცა ჩემზე ცუდს ამბობენ, მე სიტყვით მხოლოდ ვუორკეცებ ხოლმე მთქმელს თავის აზრს, რადგან ზიზღს იწვევს ჩემში ყოველგვარი თავის მართლება;

და მე თუ თავს ვიმართლებ, პატიებას ვთხოვ საკუთარ დედას, მხოლოდ იმიტომ, რომ უზომოდ მიყვარს ის; თუ სიყვარულის დათვლა შეიძლება, ასე დავითვლი: იმაზე ათასჯერ ძალიან მიყვარს, რამდენი უსიამოვნებაც მიმიყენებია მისთვის.

კარგად იყავი, ჩემო დედა.

გწამდეს ჩემი.

როგორმე მოუარე ნერვებს ასეთ პირობებში.

თუმცა ძალიან ძნელია თვითეული კალმის მოსმა ჩემთვის ამ სიყალბისა და თვალთმაქცების ხელში, მაგრამ შედეგი ორმაგად ძვირფასი იქნება და ყველაზე პირველმა მინდა, რომ შენ გაიგო ეს. მთელი ღამე ვერ დავიძინე და დილით საშინელი თავის ტკივილით ავდექი, როცა მამასგან შენი ავად გახდომის ამბავი გავიგე.’’

გურამი წერილის დაწერიდან 4 დღეში დაიღუპა.
შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე
მთვლელები